§3.3.5 Kultura i Społeczeństwo
Rodziny
Protosskie społeczeństwo nie zna czegoś takiego jak rodzina. Dzieci trafiają do kompleksów dziecięcych, gdzie przez pierwsze miesiące zajmują się nimi jedynie maszyny. Spędzają ten czas samotnie, zyskując powoli świadomość. Zwykłemu protossowi trudno znieść obecność nieporadnego dziecka. Emanuje ono masą nieskładnych chaotycznych „zalążków myśli”. Dopiero w miarę zyskania świadomości dzieci umieszcza się wspólnie w grupach i zajmują się nimi pierwsi nauczyciele, pokazujący jak kierować myśli, jak nie zakłócać życia innym. Dopiero w wieku 10 lat dzieci są przydzielane do właściwych Nauczycieli.
Nauczyciele
Społeczeństwo protosskie jest długowieczne, a mimo tego niezbyt liczne. Rodzi się bardzo mało dzieci i dlatego są one niezwykle cenne. Dlatego też istnieje kasta Nauczycieli i jest ich dość dużo, by każdy młody Protoss mógł pobierać nauki przez kilkadziesiąt lat. Nauczyciele są wszechstronnie wykształceni i uczą młodych wszystkiego – od etyki, przez technikę i historię aż po sztukę walki. W czasie nauk Nauczyciel z uczniem podróżuje i ma okazję obserwować różne szczepy, różne kasty, by potem móc postanowić gdzie będzie żył dalej. Okres nauk trwa przeciętnie około siedemdziesięciu lat, może jednak trwać zarówno dziewięćdziesiąt jak i sześćdziesiąt. Po tym okresie uczeń podejmuje decyzję, który szczep będzie jego szczepem i do jakiej kasty przystąpi.
Kasty
pusto
Pokłon
Przywitanie protosskie, może polegać jedynie na skinieniu głową i wypowiedzeniu powitalnego "En Taro Adun". Pełna wersja jednakże jest bardziej złożona.
Gdy protossi są równi (lub uznają się za równych sobie) obaj wykonują ten sam gest. Obaj wysuwają jedną nogę lekko w przód, drugą w tył (wygląda to jak przykucnięcie), ręce rozkładają szeroko na boki z otwartymi dłońmi wnętrzem do góry, po czym pochylają głowy.
Jednakże, gdy jeden w jakiś sposób stoi wyżej w hierarchii nie oddaje pokłonu a jedynie wyciąga dłoń w kierunku oddającego (oddających) pokłon tak jakby miał położyć ją na jego głowie (wygląda to trochę jak błogosławieństwo).
Kult zmarłych
Protossi, gdy umierają nie pozostawiają sobie ciał. Ciała młodych protossów powoli się rozpuszczają, ulatując w powietrze. Tak jak paruje rana, tak i ciało paruje, aż wreszcie całe zaniknie. Starzy protossi, których przy życiu utrzymuje już bardziej sama siła umysłu, w momencie śmierci umierają w rozbłysku błękitnej chmury energii. Protossi nie wierzą w żadne nadnaturalne byty. Przynajmniej nie w taki sposób jak ludzie. Wierzą w wyższe stany bytu – jak Archoni, oraz wiedzą, że Wszechświat mogą zamieszkiwać doskonalsze istoty (takie, jakimi byli Xel’Naga), nie oddają im jednak czci, nie modlą się do nich. W tych kategoriach należy ich traktować jako ateistów. Jedynie, co przypomina wiarę to kult zmarłych, wynikający z głębokiego szacunku dla historii, i dla wybitnych jednostek. Dlatego ci najwięksi są wyróżniani, przez święta, buduje się ich pomniki. Medytacji i kontemplacji nad dokonaniami danego osobnika nie należy mylić z modlitwą o jakąkolwiek nadnaturalną przychylność danego osobnika.
Brak osłon głowy
Protossi nie noszą osłon głowy. Żadnych hełmów lub kapturów. Jedyne, co się spotyka to diademy lub korony, noszone przez niektórych wysoko postawionych osobników. Zdarzają się również szarfy przewiązane przez czoło.
Dość często posiadacze wszczepionych kryształów Khaydarin ozdabiają je szarfami z otworem na czole, w którym to właśnie znajduje się kryształ.
Podobnie, niektóre szaty i zbroje wykonuje się tak, by ukazywały one wystający z klatki piersiowej czarny kamień Argus, lub inne kryształy udoskonalające cielesność lub umysłowość protossa.
Bramy miast
Niedopuszczalnym jest, by wkroczyć na teren protosskiego miasta inaczej niż przez jedną z bram. Większośc miast nie ma murów. Mimo tego nie można przekroczyć niewidzialnej bariery wokół miasta by nie znieważyć jego i mieszkańców. Tak to tłumaczył Tauris. Tak czy inaczej, by wkroczyć do miasta trzeba przekroczyć najbardziej (zaraz po świątyni) przytłaczający wystawnością i przepychem element miasta.
Struktura Społeczna
Imperium
Kamaryle -> z nich Konklawe
Mroczni Templariusze
Patriarcha lub Matriarcha
Koterie -> Kohorty -> Watachy
